In 2002 overleed mijn man. Het gebeurde heel plots, amper 10 dagen nadat hij ziek werd. Zijn dood betekende een hele verandering voor mij. Eerst ben ik in een groot zwart gat gevallen. Door de hulp van mijn buren ben ik er terug bovenop gekomen en terug positief beginnen denken. Zo kon ik echt aan mijn leven beginnen. 

Alleen wonen bleek in het begin een grote uitdaging. Ik zocht hulp bij het OCMW om mijn geld te beheren. Het OCMW heeft me dan in contact gebracht met Oikonde. 

Sindsdien komt er iedere week een begeleidster van Oikonde langs. Op dit moment heb ik twee begeleidsters, Zoë en Sofie. Oikonde helpt met het papierwerk en zoekt mee naar oplossingen wanneer er zich problemen voordoen. Zo ben ik bijvoorbeeld na het winkelen gevallen met mijn fiets door al mijn boodschappen. Samen zijn we op zoek gegaan naar hulp om te gaan winkelen. Zo komt er nu ook iemand van gezinszorg bij mij thuis.

Oikonde regelt samen met mij de contacten die ik nodig heb, zoals afspraken bij de oogarts of iemand om mijn terras aan te leggen. Ook is Zoë me op dit moment aan het leren hoe ik e-mail kan versturen.
Via Julie, mijn vorige begeleidster, heb ik ‘diamant painting’ leren kennen. Het is intussen een doorgedreven hobby van mij geworden. Het maakt met rustig.
De wekelijkse babbels met begeleiders van Oikonde doen op zich al goed. We praten over dingen die me bezighouden in het leven. Ik heb het gevoel dat ik echt over alles mag en kan praten. 

Oikonde is een vaste waarde die ik niet meer kan wegdenken uit mijn leven.